BibTex Citation Data :
@article{JMR54213, author = {Denny Hendrik Nainggolan and Amelia Naomi Agustina and Haryo Mubiarto}, title = {Analisis Hubungan Aktivitas Petrokimia terhadap Kelimpahan Mikroplastik di Perairan dan Sedimen Pantai Sekucing (Kab. Kendal), Pantai Karangjahe dan Caruban (Kab. Rembang)}, journal = {Journal of Marine Research}, volume = {15}, number = {1}, year = {2026}, keywords = {Mikroplastik; Air; Sedimen; Pantai; FT-IR}, abstract = { Pencemaran mikroplastik menjadi isu lingkungan di kawasan wisata pantai. Penelitian ini bertujuan menganalisis kelimpahan, karakteristik, dan sumber mikroplastik serta upaya penanggulangannya di Pantai Sendang Sikucing (Kendal), Pantai Karang Jahe, dan Pantai Caruban (Rembang). Metode yang digunakan adalah deskriptif kuantitatif, dengan pengambilan sampel air dan sedimen berdasarkan SNI 8995:2021. Identifikasi mikroplastik dilakukan melalui penyaringan basah, oksidasi peroksida, pemisahan densitas, mikroskopi, dan analisis FT-IR. Hasil menunjukkan bahwa kelimpahan mikroplastik tertinggi di perairan ditemukan di Pantai Karang Jahe (0,26315 partikel/m³), sedangkan pada sedimen juga tertinggi di lokasi yang sama (0,38768 partikel/kg). Jenis mikroplastik yang ditemukan meliputi fragmen, serat, dan film. Sumber utama berasal dari aktivitas industri, pelabuhan, perikanan, pariwisata, dan pemukiman. Disimpulkan bahwa pencemaran mikroplastik di pantai perlu ditangani melalui edukasi publik, insentif pengurangan sampah plastik, dan penegakan aturan terhadap pelanggaran. Microplastic pollution has become a major environmental issue in coastal tourist areas. This study aims to analyze the abundance, characteristics, and potential sources of microplastics, as well as mitigation strategies, at Sendang Sikucing Beach (Kendal), Karang Jahe Beach, and Caruban Beach (Rembang). A quantitative descriptive method was used, with water and sediment samples collected in accordance with SNI 8995:2021. Microplastic identification involved wet sieving, wet peroxide oxidation, density separation, microscopy, and FT-IR analysis. Results show the highest microplastic abundance in seawater at Karang Jahe Beach (0.26315 particles/m³) and in sediment at the same site (0.38768 particles/kg). Identified microplastics include fragments, fibers, and films. Main sources include industrial, port, fisheries, tourism, and residential activities. The study concludes that microplastic pollution in coastal areas requires public education, incentives for plastic reduction, and strict enforcement of environmental regulations. }, issn = {2407-7690}, pages = {132--145} doi = {10.14710/jmr.v15i1.54213}, url = {https://ejournal3.undip.ac.id/index.php/jmr/article/view/54213} }
Refworks Citation Data :
Pencemaran mikroplastik menjadi isu lingkungan di kawasan wisata pantai. Penelitian ini bertujuan menganalisis kelimpahan, karakteristik, dan sumber mikroplastik serta upaya penanggulangannya di Pantai Sendang Sikucing (Kendal), Pantai Karang Jahe, dan Pantai Caruban (Rembang). Metode yang digunakan adalah deskriptif kuantitatif, dengan pengambilan sampel air dan sedimen berdasarkan SNI 8995:2021. Identifikasi mikroplastik dilakukan melalui penyaringan basah, oksidasi peroksida, pemisahan densitas, mikroskopi, dan analisis FT-IR. Hasil menunjukkan bahwa kelimpahan mikroplastik tertinggi di perairan ditemukan di Pantai Karang Jahe (0,26315 partikel/m³), sedangkan pada sedimen juga tertinggi di lokasi yang sama (0,38768 partikel/kg). Jenis mikroplastik yang ditemukan meliputi fragmen, serat, dan film. Sumber utama berasal dari aktivitas industri, pelabuhan, perikanan, pariwisata, dan pemukiman. Disimpulkan bahwa pencemaran mikroplastik di pantai perlu ditangani melalui edukasi publik, insentif pengurangan sampah plastik, dan penegakan aturan terhadap pelanggaran.
Microplastic pollution has become a major environmental issue in coastal tourist areas. This study aims to analyze the abundance, characteristics, and potential sources of microplastics, as well as mitigation strategies, at Sendang Sikucing Beach (Kendal), Karang Jahe Beach, and Caruban Beach (Rembang). A quantitative descriptive method was used, with water and sediment samples collected in accordance with SNI 8995:2021. Microplastic identification involved wet sieving, wet peroxide oxidation, density separation, microscopy, and FT-IR analysis. Results show the highest microplastic abundance in seawater at Karang Jahe Beach (0.26315 particles/m³) and in sediment at the same site (0.38768 particles/kg). Identified microplastics include fragments, fibers, and films. Main sources include industrial, port, fisheries, tourism, and residential activities. The study concludes that microplastic pollution in coastal areas requires public education, incentives for plastic reduction, and strict enforcement of environmental regulations.
Article Metrics:
Last update:
Copyright Notice
Copyright for articles published in the Journal of Marine Research is held by the journal’s editorial management. The journal supports open access and the widespread dissemination of scholarly work.
Publishing Rights By submitting to this journal, authors grant the Journal of Marine Research the non-exclusive right to publish and distribute their work. All content is made freely available to the public and is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License (CC BY-SA 4.0). This license allows others to copy, redistribute, remix, transform, and build upon the material for any purpose, even commercially, as long as appropriate credit is given, a link to the license is provided, and any modified material is distributed under the same license.